Η εργασία που γίνεται χωρίς ελπίδα μαζεύει νέκταρ μέσα σ' ένα κόσκινο 


τεύχος 6
Νοέμβριος 2015
Τετάρτη, 08 Φεβρουάριος 2012 18:43

Ο Μελισσοκόμος

του LastTapes

Σιωπή.

- Πες μου ένα τραγούδι!

Ο Σπύρος χαμογελάει.

- Δεν ξέρω πολλά.

- Ένα.

Ο Σπύρος σκέφτεται για λίγο, κι έπειτα αρχίζει να σφυρίζει το βαλς της πρώτης σκηνής. Κάνει κάποιο φάλτσο. Δεν του βγαίνει.

Ακούγεται το γέλιο της μικρής μέσα απ’ το σκοτάδι. Έπειτα εμφανίζεται γυμνή στον διάδρομο κι έρχεται γυμνή στον διάδρομο κι έρχεται προς το μέρος του.

- Τι ‘ναι αυτό;

- Ξέχασα τα λόγια.

- Πες άλλο.

- Δεν ξέρω άλλο, λέει ο Σπύρος έπειτα από λίγο.

Η μικρή ανεβαίνει στο πάλκο και ξαπλώνει στα στρωσίδια. Ο Σπύρος κοιτάει το γυμνό νεανικό σώμα, τα χείλη του τρέμουν.

- Ντύσε με. Είμαι πολύ κουρασμένη.

Ξανακάνουν έρωτα μέσα σε πυρετό.

Το σώμα της τυλίγεται γύρω του.

- Άφησέ με να φύγω... Έτσι είμαι εγώ... άφησέ με να φύγω... άφησέ με, σου λέω... άφησέ με να φύγω...

Όλη νύχτα.

..............................

Αρχίζει να βρέχει. Μακρυά η πόλη θολή μεσ’ στην βροχή.

Στο λιβάδι, οι αναποδογυρισμένες κυψέλες, το φορτηγό πιο πέρα και το σώμα του Σπύρου, εκεί στη μέση του λειβαδιού, πεσμένο ανάσκελα με τα χέρια ανοιχτά στο πλάι.

Στο παραμορφωμένο του πρόσωπο γλυστράει η βροχή. Το δεξί του χέρι χτυπάει στο χώμα την παλιά γλώσσα των συντρόφων της φυλακής, σαν επίκληση σ’ έναν άγνωστο Θεό.

 

ΤΕΛΟΣ

 

Θ. Αγγελόπουλος, Δ. Νόλλας

Ο ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΣ

 

LastTapes cover 6

calendar

« Απρίλιος 2019 »
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          

NewsLetter

Εγγραφείτε στο newsletter των LastTapes